Dördüncü Kısım › Birinci Bölüm

Kara Avcılığı Kanunu Madde 12: İzne tâbi, yasak ve serbest av sahaları

Kara Avcılığı Kanunu · 4915 sayılı kanun

Özel avlaklarda avlanmak avlak sahibinin, Devlet avlakları, genel avlaklar ve örnek avlaklarda avlanmak Genel Müdürlüğün iznine bağlıdır. Sahipli arazilerde avlanmayla ilgili esaslar Genel Müdürlükçe tespit edilir. Özel kanunlarla veya Merkez Av Komisyonunca avlanmanın yasak edildiği yerlerde ve 2 nci maddenin 11, 12 ve 13 üncü bentlerinde tanımlanan saha ve istasyonlarda avlanılamaz. Buralarda, ancak av ve yaban hayvanlarının çoğaldığı ve zararlı olduğu hâllerde avlanmaya Bakanlıkça izin verilebilir. 2 nci maddenin 12 nci bendinde tanımlanan sahalarda ise özel avlanma plânlarına göre Genel Müdürlükçe verilecek izinle avlanılabilir. Av yılı içinde bazı av hayvanı türlerinin nesillerini devam ettiremeyecek sayıya düşmesinin söz konusu olduğu hâllerde, avlanmanın açık olduğu avlaklarda avlanmayı belli bir süre yasaklamaya ve gerektiğinde yeniden açmaya Bakanlık yetkilidir. Bu hususlarla ilgili esaslar Genel Müdürlükçe belirlenir. İKİNCİ BÖLÜM Avcılık Belgesi ve Avlanma İzni Avcılık belgesi [12]

Kaynak: Mevzuat Bilgi Sistemi. Metin, kaynağın yayımladığı güncel konsolide halidir; değişiklikler kaynak sistemde yayımlandıkça yansıtılır. Bu sayfa hukuki danışmanlık değildir.

Kara Avcılığı Kanunu 12 ile ilgili Yargıtay kararlarını görün.

850.000'den fazla içtihat içinde madde künyesiyle arama.

İçtihat ara